Informacja Wójta Gminy Wągrowiec o świadczeniach należnych osobom niepełnosprawnym

swiadczenia (link otworzy duże zdjęcie)

Mieszkańcy Gminy Wągrowiec,

w trosce o Państwa sprawy, poniżej przedstawiam zbiór niezbędnych informacji na temat świadczeń należnych osobom niepełnosprawnym.

Bardzo proszę o wnikliwe zapoznanie się z poniższą treścią. Po stwierdzeniu spełnienia przesłanek do otrzymywania świadczenia, proszę o złożenie stosownego wniosku.

W przypadku jakichkolwiek wątpliwości proszę o kontakt telefoniczny z Urzędem Gminy Wągrowiec pod numerem telefonu: 67/26-80-818, gdzie pracownicy wyjaśnią podnoszone przez Państwa wątpliwości.

                                                                                                                                Z poważaniem

                                                                                                                          Przemysław Majchrzak
                                                                                                                          Wójt Gminy Wągrowiec

 

Zgodnie z ustawą z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych opiekunowie, którzy zrezygnowali z pracy zawodowej, by podjąć się codziennej pielęgnacji osób niesamodzielnych mogą ubiegać się o następujące świadczenia:

  • Specjalny zasiłek opiekuńczy

Przysługuje osobom, które rezygnują z zatrudnienia bądź go nie podejmują, by opiekować się niepełnosprawnym członkiem rodziny. Kwota tego świadczenia wynosi 620 zł netto. Prawo do niego ustalane jest na tzw. okres zasiłkowy, obecny rozpoczął się 1 listopada 2020 r., a skończy 31 października 2021 roku. Państwo opłaca też ubezpieczenie społeczne i zdrowotne opiekuna.

Zasiłek mogą otrzymać osoby, na których ciąży obowiązek alimentacyjny: rodzice, dziadkowie, dzieci, wnuki, rodzeństwo oraz współmałżonkowie osoby wymagającej opieki.

Osoba wymagająca opieki musi mieć orzeczenie o znacznym stopniu niepełnosprawności albo orzeczenie o niepełnosprawności łącznie ze wskazaniami konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji.

Zasiłek zarezerwowany jest dla najbardziej potrzebujących, dlatego obowiązuje kryterium dochodowe. Przysługuje, jeżeli łączny dochód rodziny osoby sprawującej opiekę oraz jej podopiecznego w przeliczeniu na osobę nie przekracza miesięcznie kwoty 764 zł netto.

Za dochód rodziny opiekuna uważa się dochody m.in. małżonków, dzieci będących na utrzymaniu do ukończenia przez nie 25. roku życia, o ile nie mają współmałżonków, a także dzieci, które ukończyły 25. rok życia, mających orzeczenie o znacznym stopniu niepełnosprawności, jeżeli przyznano w związku z tym świadczenie pielęgnacyjne, specjalny zasiłek opiekuńczy albo zasiłek dla opiekuna.

Za dochód rodziny osoby wymagającej opieki w przypadku osoby pełnoletniej uważa się dochody jej współmałżonka, osoby, z którą wychowuje wspólne dziecko, oraz dzieci będących na jej utrzymaniu (również o ile nie są zamężne lub nie są same rodzicami).

Prawa do zasiłku nie otrzyma opiekun, który ma na przykład prawo do emerytury, renty z tytułu niezdolności do pracy, renty socjalnej, zasiłku stałego, świadczenia pielęgnacyjnego, specjalnego zasiłku pielęgnacyjnego lub zasiłku dla opiekuna. Opiekunem nie może być osoba z orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności.

  • Świadczenie pielęgnacyjne

Świadczenie pielęgnacyjne to pomoc finansowa dla osób, które zrezygnowały z pracy lub jej nie podejmują, aby zajmować się niepełnosprawnym członkiem rodziny, jeśli jego niepełnosprawność powstała nie później niż do ukończenia 18. roku życia lub w trakcie nauki w szkole albo w szkole wyższej, jednak nie później niż do ukończenia 25. roku życia.

Świadczenie przysługuje matce albo ojcu, opiekunowi faktycznemu dziecka, osobie będącej rodziną zastępczą spokrewnioną, a także innym osobom, na których ciąży obowiązek alimentacyjny, z wyjątkiem osób o znacznym stopniu niepełnosprawności. W przypadku osób innych niż rodzice świadczenie takie przysługuje tylko w sytuacjach, gdy rodzice np. nie żyją lub zostali pozbawieni praw rodzicielskich.

Osoba wymagająca opieki musi posiadać orzeczenie o niepełnosprawności łącznie ze wskazaniami: konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji albo orzeczenie o znacznym stopniu niepełnosprawności.

Świadczenie nie jest uzależnione od dochodu. Nie przysługuje ono natomiast, jeśli np. osoba wymagająca opieki jest w związku małżeńskim, chyba że współmałżonek ma orzeczenie o znacznym stopniu niepełnosprawności. Nie przysługuje także wtedy, jeśli osoba podejmująca się opieki ma prawo m.in. do emerytury, renty, renty socjalnej, zasiłku stałego, nauczycielskiego świadczenia kompensacyjnego, zasiłku przedemerytalnego, świadczenia przedemerytalnego lub rodzicielskiego świadczenia uzupełniającego.

Kwota świadczenia pielęgnacyjnego jest waloryzowana co roku, jego wysokość uzależniona jest od płacy minimalnej. W związku ze wzrostem płacy minimalnej od 1 stycznia 2020 r. wzrosła jego wysokość, obecnie wynosi ono 1830 zł.

 

Kolejnym świadczeniem dla osób zmagających się z niepełnosprawnością jest zasiłek pielęgnacyjny.

Zasiłek pielęgnacyjny przyznaje się w celu częściowego pokrycia wydatków wynikających z konieczności zapewnienia opieki i pomocy innej osoby w związku z niezdolnością  do samodzielnej egzystencji. Zasiłek ten przysługuje: niepełnosprawnemu dziecku, osobie niepełnosprawnej w wieku powyżej 16. roku życia (jeżeli legitymuje się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności) oraz osobie, która ukończyła 75 lat. 

Zasiłek pielęgnacyjny przysługuje także osobie niepełnosprawnej w wieku powyżej 16. roku życia legitymującej się orzeczeniem o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności, jeżeli niepełnosprawność powstała w wieku do ukończenia 21. roku życia. 

Od 1 listopada 2019 roku zasiłek pielęgnacyjny przysługuje w wysokości 215,84 zł miesięcznie

Zasiłek pielęgnacyjny nie przysługuje m.in. osobie umieszczonej w instytucji zapewniającej całodobowe utrzymanie oraz uprawnionej do dodatku pielęgnacyjnego wypacanego przez Zakładu Ubezpieczeń Społecznych bądź Kasę Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego.

 

Dodatkowo informuję również o możliwości ubiegania się o świadczenie uzupełniającym dla osób niezdolnych do samodzielnej egzystencji

Świadczenie uzupełniające przysługują osobie, która ukończyła 18 lat, jest niezdolna do samodzielnej egzystencji, a niezdolność ta została stwierdzona orzeczeniem o niezdolności do samodzielnej egzystencji lub całkowitej niezdolności do pracy i niezdolności do samodzielnej egzystencji.

W przypadku posiadania prawa do emerytury lub  renty oraz ustalonego prawa do innego świadczenia pieniężnego finansowanego ze środków publicznych, np. zasiłku stałego albo zasiłku okresowego (warunek nie dotyczy jednorazowych świadczeń) albo
jest uprawniona do tych świadczeń (emerytury, renty albo innych świadczeń pieniężnych finansowanych ze środków publicznych, łącznie z kwotą wypłacaną przez zagraniczną instytucję właściwą do spraw emerytalno-rentowych) o świadczenie uzupełniające można się ubiegać w przypadku, gdy ich łączna wysokość brutto nie przekracza kwoty 1700 zł.

Przy ustalaniu kwoty 1700 zł nie są brane pod uwagę kwoty renty rodzinnej przyznanej dziecku, które stało się całkowicie niezdolne do pracy oraz do samodzielnej egzystencji lub całkowicie niezdolne do pracy przed ukończeniem 16 roku życia lub w czasie nauki w szkole przed ukończeniem 25 roku życia.

Świadczenie uzupełniające nie przysługuje osobie, która jest tymczasowo aresztowana lub odbywa karę pozbawienia wolności. Wyjątkiem jest sytuacja, gdy taka osoba odbywa karę pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego – wtedy świadczenie może przysługiwać.

Aby otrzymać świadczenie uzupełniające, należy złożyć wniosek w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych bądź Kasie Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego.

Świadczenie uzupełniające przysługuje w wysokości 500 zł, jeśli, osoba ubiegająca się nie jest uprawniona do emerytury ani renty i nie ma ustalonego prawa do innego świadczenia pieniężnego finansowanego ze środków publicznych, lub ma takie świadczenia, ale ich łączna kwota brutto nie przekracza 1200 zł.

W przypadku pobierania emerytury, renty lub inne świadczenia finansowanego ze środków publicznych i łączna kwota brutto tych świadczeń wynosi więcej niż 1200 zł, a nie przekracza 1700 zł, wysokość świadczenia uzupełniającego będzie niższa niż 500 zł. Będzie to różnica między kwotą 1700 zł i łączną kwotą przysługujących świadczeń.

Opublikowano: 18 listopada 2020 12:13

Kategoria: Aktualności

Wyświetleń: 302